قیمت آسفالت 1405 | هزینه آسفالت‌کاری هر متر مربع و هر تن

قیمت آسفالت در سال 1405 چقدر است؟

جدول قیمت خدمات آسفالت‌کاری

برای شروع، در جدول زیر میانگین قیمت برخی از خدمات متداول آسفالت‌کاری ارائه شده است. این ارقام بازه قیمتی بازار را نمایش می‌دهند (تومان) و بسته به شرایط پروژه ممکن است تغییر کنند:

نمونه کار نصب آسفالت

عوامل موثر بر قیمت آسفالت

هر پروژه آسفالت‌کاری شرایط خاص خود را دارد، اما به طور کلی عوامل زیر در هزینه آسفالت اثرگذارند و مبنای محاسبه قیمت هر مترمربع آسفالت را تشکیل می‌دهند:

• متراژ کار: هر چه مساحت محل بیشتر باشد، هزینه سرشکن هر مترمربع پایین‌تر می‌آید. برای متراژهای بزرگ مثلاً بالای 500 مترمربع، پیمانکاران تخفیف حجم در نظر می‌گیرند. برعکس، در پروژه‌های کوچک ممکن است هزینه نسبی بالاتر باشد چون هزینه تجهیز کارگاه و ایاب‌وذهاب تقسیم بر متراژ کمی می‌شود.
• نوع آسفالت: آسفالت دارای انواع مختلفی است و قیمت هر کدام متفاوت است. به عنوان نمونه، آسفالت توپکا (رویه) با دانه‌بندی ریزتر و قیر بیشتر، قیمت بالاتری نسبت به آسفالت بیندر دارد، اما برای لایه نهایی و سطوح پرتردد مناسب‌تر است. یا آسفالت نرمه 06 (پشت‌بامی) که بسیار ریزدانه و قیر بیشتری دارد، از همه گران‌تر است چون سطحی صاف و آب‌بندی بهتر ارائه می‌دهد. انتخاب نوع آسفالت باید بر اساس نیاز پروژه باشد؛ آسفالت ارزان‌تر مانند سرد یا تراشه آسفالت برای مسیرهای کم‌رفت‌وآمد مناسب است و آسفالت گرم مرغوب برای خیابان‌های پرترافیک.
• ضخامت لایه آسفالت: ضخامت آسفالت از عوامل تعیین‌کننده هزینه است. آسفالت معمولاً به ضخامت‌های 3، 5، 7 یا 10 سانتی‌متر اجرا می‌شود. هرچه لایه ضخیم‌تر باشد، مصالح بیشتری مصرف شده و هزینه بالاتر خواهد بود. به طور استاندارد برای رویه توپکا ضخامت 5 سانتی‌متر و برای لایه بیندر ۵ تا ۷ سانتی‌متر توصیه می‌شود. در مکان‌هایی که بار ترافیکی سنگین است یا روسازی جدید انجام می‌شود، معمولاً دو لایه آسفالت اجرا می‌گردد که هزینه را افزایش می‌دهد.

برای کاهش هزینه آسفالت‌کاری، باید بهینه‌ترین انتخاب‌ها را داشت، نوع آسفالت مناسب با پروژه را برگزینید، زیرسازی را اصولی انجام دهید تا عمر آسفالت بیشتر شود و نیاز به ترمیم زودهنگام نداشته باشد، ضخامت را نه کمتر از استاندارد و نه بیش از حد در نظر بگیرید، و از پیمانکار مجرب بهره بگیرید تا پرت مصالح و دوباره‌کاری نداشته باشید. توجه به تمامی این جوانب، کلید موفقیت در کاهش هزینه‌های آسفالت‌کاری است.

آسفالت چیست و چه کاربردهایی دارد؟

آسفالت ترکیبی سیاه‌رنگ، چسبناک و بسیار پرکاربرد در ساخت‌وساز راه است که از اختلاط مصالح سنگی (شن و ماسه با دانه‌بندی‌های مختلف) و یک ماده چسبنده به نام قیر به دست می‌آید. این مخلوط پس از سرد شدن به جسمی سخت و مقاوم تبدیل می‌شود که توان تحمل بار ترافیکی و شرایط محیطی را دارد. به دلیل خاصیت ضدآب بودن قیر، آسفالت یک عایق رطوبتی خوب نیز محسوب می‌شود.

مهم‌ترین کاربرد آسفالت در روسازی جاده‌ها و خیابان‌ها است. لایه آسفالت به عنوان رویه نهایی راه، سطحی هموار برای عبور وسایل نقلیه فراهم می‌کند و در برابر باران، برف و تغییرات دما مقاوم است. علاوه بر راه‌سازی، آسفالت در پشت‌بام ساختمان‌ها، محوطه‌ پارکینگ‌ها و حیاط‌ها، باند فرودگاه‌ها، پیست‌های دوومیدانی و ورزشی و حتی خطوط ریلی سبک کاربرد دارد. به طور کلی هرجا نیاز به سطحی محکم، یکپارچه و نسبتاً غیرقابل نفوذ باشد آسفالت گزینه مناسبی است.

ترکیب شیمیایی آسفالت عمدتاً شامل هیدروکربن‌ها و مشتقات نفتی است و به طور کامل در حلال‌هایی مانند کربن تتراکلرید حل می‌شود. درصد قیر در مخلوط آسفالت معمولاً بین 5% تا 10% وزنی است، و بقیه را مصالح سنگی تشکیل می‌دهند.

آسفالت چگونه تولید می‌شود؟

تولید آسفالت در کارخانه آسفالت انجام می‌گیرد. مراحل کلی ساخت آسفالت گرم به این صورت است:

1. خشک کردن و گرم کردن مصالح سنگی: شن، ماسه و سنگریزه‌ها با اندازه‌های مختلف ابتدا وارد درایر می‌شوند و تا دمای حدود 150 – 180 درجه سانتی‌گراد حرارت می‌بینند تا کاملاً خشک و داغ شوند.
2. گرم کردن قیر: قیر جامد در مخازن ویژه‌ای حرارت داده می‌شود تا به حالت مایع درآید. دمای قیر نیز حدود ۱۵۰ درجه سانتی‌گراد نگه داشته می‌شود تا روان باشد.
3. اختلاط قیر و مصالح: در برج اختلاط یا میکسر، قیر داغ به میزان طراحی‌شده به مصالح داغ افزوده می‌شود. فیلر (پرکننده‌هایی مثل آهک یا پودر سنگ) و افزونه‌های پلیمری یا ضدلغزش نیز در این مرحله اضافه شده و همه مواد به خوبی مخلوط می‌شوند. خروجی میکسر، آسفالت داغ آماده است که حالت خمیری داغ دارد.
4. انتقال و بارگیری: آسفالت داغ توسط نوار نقاله یا سیستم‌های باکت به سیلوهای ذخیره موقت منتقل می‌شود و از آنجا داخل کامیون‌های ویژه (دامپر) تخلیه می‌گردد. کامیون‌ها باید سریعاً آسفالت را به محل پروژه حمل کنند چون آسفالت باید به صورت گرم اجرا شود چون در دمای بالا خاصیت چسبندگی و تراکم‌پذیری مطلوب دارد.

ظرفیت تولید کارخانه‌های آسفالت متفاوت است؛ برخی کارخانه‌های بزرگ توان تولید تا 300 تن آسفالت در ساعت را دارند. کنترل دمای تولید بسیار مهم است زیرا اگر دما خیلی کم باشد قیر خوب نپخته و مخلوط یکدست نمی‌شود و اگر دما بیش از حد بالا رود ممکن است قیر بسوزد و خاصیت چسبندگی‌اش را از دست بدهد.

انواع آسفالت

با توجه به شرایط پروژه‌ها و کاربردهای متفاوت، انواع گوناگونی از آسفالت توسعه یافته است. هر نوع آسفالت ترکیب، روش اجرا و کاربرد خاص خود را دارد. در یک دسته‌بندی کلی، آسفالت‌ها را می‌توان به سه دسته اصلی آسفالت گرم، آسفالت حفاظتی و آسفالت سرد تقسیم کرد. همچنین تراشه آسفالت که از بازیافت آسفالت‌های قدیمی به دست می‌آید به عنوان یک زیرمجموعه آسفالت سرد شناخته می‌شود. در ادامه هر یک را توضیح می‌دهیم:

۱. آسفالت گرم

آسفالت گرم پرکاربردترین و مستحکم‌ترین نوع آسفالت است. در آسفالت گرم، مصالح سنگی (سنگدانه‌های خرد شده) با قیر داغ در کارخانه مخلوط می‌شوند و این مخلوط به صورت داغ در محل پروژه پخش و کوبیده می‌شود تا سرد شده و سفت گردد. بیش از 90% وزن آسفالت گرم را مصالح سنگی و حدود 5% تا 10% را قیر تشکیل می‌دهد؛ لذا به آن بتن آسفالتی نیز گفته می‌شود.

ویژگی بارز آسفالت گرم مقاومت بسیار بالا در برابر فشار و شرایط جوی است. این نوع آسفالت پس از تراکم، لایه‌ای سخت و یکپارچه ایجاد می‌کند که دوام طولانی‌مدت دارد. به همین خاطر برای لایه رویه خیابان‌ها، اتوبان‌ها، باند فرودگاه و کلیه سطوح پرتردد از آسفالت گرم استفاده می‌شود. آسفالت گرم خود شامل زیرگونه‌هایی است که بر اساس اندازه سنگدانه و کاربرد به کار می‌روند:

• آسفالت توپکا (لایه رویه): لایه نهایی روی سطح راه که مستقیماً در معرض ترافیک و عوامل جوی است. دانه‌بندی توپکا نسبتاً ریز (قطر سنگدانه بین حدود 5 تا 19 میلی‌متر) و درصد قیر آن بیشتر است تا سطحی صاف و غیرقابل نفوذ تشکیل دهد. دو نوع رایج توپکا، توپکا 019 و توپکا 012 هستند. توپکا 019 دارای سنگدانه درشت‌تری است و برای معابر با تردد سنگین مناسب است، در حالی که توپکا 012 ریزتر بوده و برای خیابان‌های با عبور خودروهای سواری کاربرد دارد.
• آسفالت بیندر (لایه آستر): آسفالت بیندر به عنوان لایه میانی بین رویه و بستر راه به کار می‌رود. دانه‌بندی بیندر درشت‌تر (تا 25 میلی‌متر) است و درصد قیر کمتری نسبت به توپکا دارد، لذا مقاومت کششی و تحمل بار بالایی داشته اما سطح نسبتاً زبری ایجاد می‌کند. قیمت آسفالت بیندر کمی کمتر از توپکا است. از بیندر عمدتاً در پروژه‌هایی که نیاز به دو لایه آسفالت دارند استفاده می‌شود: ابتدا یک لایه بیندر روی زیرسازی پخش می‌شود و سپس لایه توپکا روی آن می‌آید. همچنین برای آسفالت‌کردن جاده‌های خاکی تازه‌ساخت، ابتدا بیندر به عنوان اولین لایه آسفالت اجرا می‌گردد.
• ماسه آسفالت (نرمه آسفالت): ماسه آسفالت مخلوطی از ماسه شکسته شسته‌شده با قیر خالص است که دانه‌بندی بسیار ریزی (قطر حداکثر 6 تا 8 میلی‌متر) دارد. این لایه بیشتر به عنوان رویه تسطیح‌کننده روی آسفالت‌های قدیمی به کار می‌رود تا ناهمواری‌ها را پر کرده و سطح را برای روکش جدید آماده کند. ماسه‌آسفالت یا آسفالت نرمه همچنین به اسم آسفالت پشت‌بامی شناخته می‌شود زیرا برای ایزوله کردن و پوشش بام ساختمان‌ها کاربرد دارد.
• اساس قیری: لایه اساس قیری در حقیقت نوعی آسفالت دانه‌درشت است که مستقیماً روی بستر راه بعد از اتمام عملیات خاکی اجرا می‌شود. سنگدانه‌های این لایه می‌تواند تا 50 میلی‌متر نیز باشد و قیر نسبتاً کمی برای آن استفاده می‌شود. اساس قیری به منظور تثبیت لایه زیرین و فراهم کردن پایه‌ای محکم برای لایه‌های بالاتر به کار می‌رود، به‌خصوص در مناطقی با شرایط آب‌وهوایی سخت، یخبندان شدید و بارندگی زیاد تا زهکشی آب و مقاومت سازه‌ای راه تامین شود. اساس قیری را می‌توان نوعی آسفالت با دانه‌بندی باز دانست که آب نفوذی را عبور می‌دهد و از جمع شدن آب در روسازی جلوگیری می‌کند.

جدول قیمت آسفالت گرم (انواع توپکا و بیندر):

قیمت‌های فوق برای پروژه‌های با حجم متوسط و بزرگ در نظر گرفته شده‌اند. در متراژهای پایین‌تر ممکن است قیمت مصالح و اجرای آسفالت به صورت توافقی بالاتر باشد. همچنین کرایه حمل و هزینه قیرپاشی (پرایم‌کت/تک‌کت) در قیمت‌های هر مترمربع منظور شده است. مقادیر فوق آخرین قیمت‌های به‌روز نیمه سال 1404 می‌باشند؛ برای دریافت قیمت دقیق و به‌روز حتماً با کارشناسان حفاظ بام تماس بگیرید.

جدول قیمت قیرپاشی (1404)

نکته:
• پرایم‌کوت برای بستر غیرآسفالتی است و چسبندگی لایه آسفالت به زیرسازی را تضمین می‌کند.
• تک‌کوت برای چسباندن لایه جدید به لایه قدیمی یا بین بیندر و توپکا استفاده می‌شود.
• قیمت‌ها میانگین بازار هستند و با توجه به متراژ، موقعیت پروژه و فاصله حمل قیر قابل تنظیم‌اند.

۲. آسفالت حفاظتی

آسفالت حفاظتی به مجموعه‌ای از روش‌ها و مواد گفته می‌شود که هدفشان ایجاد یک لایه محافظتی نازک روی سطوح راه یا بام است. آسفالت حفاظتی بیشتر از قیر و سنگدانه‌های بسیار ریز تشکیل شده و بر خلاف آسفالت گرم، لایه ضخیمی ایجاد نمی‌کند بلکه بیشتر یک اندود سطحی محسوب می‌شود. مقاومت مکانیکی آسفالت حفاظتی زیاد نیست و به تنهایی برای ترافیک‌های سنگین مناسب نمی‌باشد؛ اما برای محافظت سطوح در برابر نفوذ آب، فرسایش و ایجاد اصطکاک در راه‌های کم‌تردد گزینه‌ای اقتصادی است.

انواع آسفالت حفاظتی شامل موارد زیر است:

• تک‌لایه: پخش یک لایه قیر روی سطح راه و پخش فوری سنگ‌ریزه روی آن.
• چندسازه یا چندلایه: اجرای دو یا چند لایه قیر و سنگ‌ریزه به صورت متوالی برای افزایش دوام.
• پیش‌آغشته سرد: اختلاط سنگدانه با قیرسیال شونده یا امولسیون به صورت سرد و پخش آن.
• پرایم‌کوت: اندود نفوذی قیری بر روی سطح پایه قبل از آسفالت اصلی، برای آماده‌سازی بستر.
• تک‌کوت: اندود چسبنده قیری بین لایه‌های آسفالتی برای چسباندن لایه جدید.
• سیل‌کوت: روکش آب‌بند سطحی که روی آسفالت اجرا می‌شود تا ترک‌های ریز را پُر کرده و سطح را آب‌بندی کند.
• ردمیکس: اختلاط قیر و مصالح در محل پروژه برای تهیه آسفالت سرد یا حفاظتی.

هر یک از روش‌های فوق بر اساس شرایط پروژه و هدف مورد نظر انتخاب و اجرا می‌شوند. مثلا برای یک جاده روستایی کم‌رفت‌وآمد، اجرای یک چیپ‌سیل دولایه می‌تواند گردوخاک را کنترل کرده و تا حدی جلوی خرابی مسیر را بگیرد بدون هزینه زیاد آسفالت گرم.

 آسفالت حفاظتی معمولاً ضخامت حدود 1 تا 2 سانتی‌متر دارد و میزان قیر مصرفی آن بالا است چون سنگدانه بسیار ریز است و سطح ویژه زیادی دارد. به همین دلیل این لایه بیشتر برای پشت‌بام‌ها به عنوان روکش محافظ ایزوگام یا معابر کم‌تردد استفاده می‌شود. هزینه آسفالت حفاظتی بسته به نوع آن متفاوت است و معمولاً بر حسب هر مترمربع اجرا محاسبه می‌شود.

۳. آسفالت سرد

آسفالت سرد نوعی آسفالت است که بدون نیاز به حرارت و در دمای محیط تهیه و اجرا می‌شود. برخلاف آسفالت گرم که قیر خالص در آن به کار می‌رود، در آسفالت سرد از قیرهای محلول یا امولسیون استفاده می‌شود که در دمای محیط روان هستند. مخلوط کردن سنگدانه‌ها با این نوع قیر می‌تواند در دمای معمولی انجام شود. آسفالت سرد پس از پخش شدن، با تبخیر حلال یا آب موجود در قیر به مرور سفت و سخت می‌شود.

مزیت بزرگ آسفالت سرد این است که می‌توان آن را در مسافت‌های طولانی حمل کرد یا حتی مدتی ذخیره نمود، زیرا نیاز نیست داغ نگه داشته شود. همچنین اجرای آن نیازی به تجهیزات سنگین و حرارت ندارد؛ می‌توان آسفالت سرد آماده مثلاً کیسه‌ای را داخل چاله ریخت و با یک کمپکتور یا حتی دست کوبید. به همین دلیل آسفالت سرد بسته‌بندی به صورت کیسه‌های ۲۰ تا ۳۰ کیلویی در بازار موجود است که برای تعمیرات کوچک و لکه‌گیری معابر استفاده می‌شود.

البته آسفالت سرد از نظر مقاومت و دوام، قابل مقایسه با آسفالت گرم نیست. این ماده برای ترافیک سنگین یا سطوحی که انتظار عمر طولانی داریم مناسب نیست و بیشتر یک راه‌حل موقت یا مخصوص شرایطی است که دسترسی به کارخانه آسفالت گرم دشوار است. قیمت آسفالت سرد آماده معمولاً بالاتر از آسفالت گرم است زیرا در واحدهای کوچکتر فروخته می‌شود و بیشتر هزینه بسته‌بندی و حمل دارد. اما چون کاربرد آن محدود به سطوح کوچک است، در کل هزینه زیادی ایجاد نمی‌کند. برای مثال، قیمت یک کیسه ۲۰ کیلویی آسفالت سرد ممکن است حدود چندصد هزار تومان باشد.

۴. تراشه آسفالت

تراشه آسفالت محصول عملیات تراشیدن آسفالت‌های قدیمی با دستگاهی به نام ویرتگن یا آسفالت‌تراش است. وقتی روکش آسفالت یک خیابان فرسوده را با ماشین می‌تراشند، خرده‌های آسفالت کنده‌شده را جمع‌آوری می‌کنند که همین ماده به عنوان تراشه آسفالت شناخته می‌شود. تراشه آسفالت در واقع قطعات کوچک آسفالت است که مجدداً قابل استفاده می‌باشد.

موارد کاربرد تراشه آسفالت بیشتر در راه‌های خاکی فرعی، محوطه باغ‌ها و ویلاها، پارکینگ‌های روباز موقت و جاده‌های روستایی کم‌تردد است. مزیت بزرگ آن ارزان بودن نسبت به آسفالت تازه است، زیرا ماده اولیه آن بازیافتی است. با پخش و کوبیدن تراشه آسفالت روی یک مسیر خاکی، سطحی نسبتاً صاف‌تر و بدون گردوخاک ایجاد می‌شود و مقداری هم به دلیل باقی‌مانده قیر در آن، سطح به هم می‌چسبد. البته برای تثبیت بهتر تراشه آسفالت معمولاً کمی قیر امولسیون یا سایر افزودنی‌ها روی آن پخش می‌کنند تا چسبندگی خرده‌آسفالت‌ها بیشتر شود.

روش اجرای تراشه آسفالت شبیه آسفالت سرد است. ابتدا سطح راه را آماده می‌کنند، سپس تراشه‌های آسفالت را با لودر یا گریدر پخش کرده و در نهایت با غلطک چندین‌بار می‌کوبند تا متراکم شود. نتیجه کار سطحی شبیه به آسفالت خواهد بود اما طبیعتاً کیفیت و دوام کمتری دارد.

جدول خلاصه قیمت تراشه آسفالت:

مقایسه انواع آسفالت‌

برای درک بهتر تفاوت‌ها، در جدول زیر چهار نوع آسفالت را از نظر ویژگی‌ها، مزایا، محدودیت‌ها و موارد کاربرد مقایسه کرده‌ایم:

مراحل اجرای آسفالت‌کاری

اجرای صحیح آسفالت نیازمند رعایت مراحل فنی مشخصی است تا لایه نهایی از استحکام و دوام کافی برخوردار باشد. به طور خلاصه، مراحل اجرای آسفالت گرم به ترتیب زیر است:

1. زیرسازی و آماده‌سازی بستر: تسطیح و رگلاژ سطح زیرکار با شیب‌بندی مناسب، کوبیدن لایه‌های زیرین توسط غلتک تا تراکم کافی به دست آید. هر گونه خاک سست باید اصلاح و کوبیده شود. در صورت نیاز پخش مصالح زیراساس نیز انجام می‌گردد.
2. قیرپاشی (پریم‌کت/تک‌کت): بر روی سطح آماده‌شده، بسته به نوع پروژه قیر پریمکت یا تک کت پاشیده می‌شود. پریم‌کت برای بسترهای خام استفاده می‌شود تا قشر زیرین را پایدار و آماده چسبیدن آسفالت کند؛ تک‌کت بین دو لایه آسفالت یا روی آسفالت قدیمی اجرا می‌شود تا لایه جدید به قبلی بچسبد. قیر مورد استفاده معمولاً قیر امولسیون تندگیر یا قیر محلول RC70 است.
3. پخش آسفالت: آسفالت گرم تولیدشده در کارخانه توسط کامیون به محل آورده شده و بسته به حجم کار به دو روش دستی یا مکانیزه پخش می‌شود. در روش مکانیزه، از ماشین مخصوصی به نام فینیشر استفاده می‌شود که آسفالت را با عرض و ضخامت یکنواخت روی سطح پهن می‌کند. در پروژه‌های بزرگ، فینیشر می‌تواند روزانه حدود ۲۵۰ تا ۳۵۰ تن آسفالت را پخش کند، در حالی که در روش دستی حداکثر توان اکیپ ~۷۰ تن در روز است. پس از تخلیه آسفالت توسط کامیون در جلو فینیشر، این ماشین آسفالت را در ضخامت مورد نظر روی سطح گسترده و مقداری اولیه متراکم می‌کند.
4. کوبیدن و تراکم نهائی: بلافاصله بعد از پخش آسفالت، غلطک‌زنی آغاز می‌شود. ابتدا غلطک آهنی چندین بار روی آسفالت عبور می‌کند تا آن را کاملاً صاف و فشرده کند، سپس غلطک لاستیکی برای تکمیل تراکم و ایجاد رویه‌ای یکنواخت به کار می‌رود. این مرحله بسیار مهم است؛ تراکم کافی تضمین می‌کند که آسفالت به حداکثر چگالی و استحکام خود برسد و فضای خالی کمی در آن باقی بماند.

محاسبه حجم آسفالت و میزان قیر مورد نیاز

برآورد مقدار آسفالت مورد نیاز یک پروژه، گام مهمی در متره‌وبرآورد هزینه است. برای اینکه بدانیم جهت پوشش یک مساحت مشخص با ضخامت معین، چه مقدار آسفالت (بر حسب تن یا مترمکعب) نیاز داریم، باید مراحل زیر را انجام دهیم:

1. محاسبه حجم آسفالت: ابتدا حجم هندسی لایه آسفالت را به دست می‌آوریم. حجم برابر است با مساحت ضربدر ضخامت. به عنوان مثال: اگر قرار باشد مساحت A مترمربع از یک سطح را به ضخامت H متر آسفالت کنیم، حجم آسفالت برابر است با:حجم آسفالت = A (مساحت به مترمربع) × H (ضخامت به متر)مثال: یک مسیر به طول ۱۰۰ متر و عرض ۵ متر داریم که می‌خواهیم لایه آسفالتی به ضخامت ۵ سانتی‌متر (۰٫۰۵ متر) روی آن اجرا کنیم. مساحت این مسیر 100 × 5 = 500 مترمربع است. حجم آسفالت مورد نیاز = ۵۰۰ × ۰٫۰۵ = ۲۵ مترمکعب.
2. تبدیل حجم به وزن آسفالت: همان‌طور که ذکر شد، هر مترمکعب آسفالت متراکم شده حدود ۲۳۰۰ کیلوگرم وزن دارد (۲٫۳ تن در هر مترمکعب). بنابراین برای به‌دست‌آوردن تناژ آسفالت، حجم محاسبه‌شده را در چگالی آسفالت ضرب می‌کنیم. در مثال فوق: وزن آسفالت = ۲۵ مترمکعب × ۲۳۰۰ kg = ۵۷,۵۰۰ کیلوگرم که معادل ۵۷٫۵ تن آسفالت است.
3. محاسبه قیر مصرفی: از آنجا که قیر بخش مهم و گران آسفالت است، دانستن میزان قیر مصرفی نیز مفید است. به طور متوسط در هر ۱ تن آسفالت ~۵۰ کیلوگرم قیر وجود دارد. یعنی ۵٪ وزن آسفالت را قیر تشکیل می‌دهد (البته در برخی آسفالت‌ها این عدد تا ۶٪ هم می‌رسد). همچنین می‌دانیم هر مترمکعب آسفالت حدود ۱۱۲ کیلوگرم قیر در خود دارد. برای محاسبه سرانگشتی: در مثال بالا با ۲۵ مترمکعب آسفالت و ۵۷٫۵ تن وزن، قیر کل = ۵۷٫۵ × ۵۰ kg = ۲۸۷۵ کیلوگرم قیر (حدود ۲٫۸۷ تن قیر) خواهد بود.
4. تخمین مساحت قابل پوشش با یک تن آسفالت: گاهی برعکس محاسبه بالا مورد نیاز است، مثلاً می‌پرسند «هر تن آسفالت چند مترمربع را پوشش می‌دهد؟». پاسخ به ضخامت موردنظر بستگی دارد. در ضخامت ۵ سانتی‌متر: ۱ تن آسفالت حدود ۹ مترمربع را پوشش می‌دهد (چون وزن یک مترمربع آسفالت ۵cm‌ای ~۱۱۵ کیلوگرم است). اگر لایه ۱ سانتیمتری باشد، ۱ تن تا حدود ۴۵ مترمربع را هم پوشش می‌دهد. بنابراین هر تن آسفالت گرم به طور متوسط ۸ الی ۱۰ مترمربع را (در ضخامت ۵cm) آسفالت می‌کند.

خلاصه محاسبات بالا در چند نکته قابل بیان است:

• هر ۱ مترمکعب آسفالت ~۲۳۰۰ کیلوگرم (۲٫۳ تن) وزن دارد.
• هر ۱ مترمکعب آسفالت ~۱۱۲ کیلوگرم قیر در بر دارد.
• هر ۱ تن آسفالت ~۵۰ کیلوگرم قیر مصرف کرده است.
• هر ۱ مترمربع آسفالت ۵ سانتی‌متری ~۱۱۵ کیلوگرم وزن دارد.
• هر ۱ مترمربع آسفالت ۶ سانتی‌متری ~۱۳۸ کیلوگرم وزن دارد.
• هر تن آسفالت ۵cm تقریباً ۹ مترمربع و هر تن آسفالت ۶cm حدود ۷ مترمربع از سطح را می‌پوشاند.
• در قیرپاشی پرایم‌کت قبل از آسفالت، حدود ۱٫۲ کیلوگرم قیر در هر مترمربع مصرف می‌شود و در تک‌کت روی آسفالت قدیمی حدود ۰٫۵ تا ۰٫۶ کیلوگرم در مترمربع قیر پاشیده می‌شود.

فرمول محاسبه حجم آسفالت (طول × عرض × ضخامت)

فرمول ساده محاسبه حجم آسفالت را می‌توان به صورت زیر نوشت:

حجم آسفالت (مترمکعب) = طول (متر) × عرض (متر) × ضخامت آسفالت (متر)

با استفاده از این فرمول، ابتدا حجم را بدست آورده و سپس با ضرب در وزن مخصوص (۲۳۰۰ کیلوگرم بر مترمکعب) به تناژ تبدیل می‌کنیم. مثالی که پیش‌تر مطرح شد را دوباره بیان می‌کنیم:

مثال: یک جاده به طول ۱۰۰ متر و عرض ۵ متر داریم. می‌خواهیم روی آن آسفالت به ضخامت ۵ سانتی‌متر اجرا کنیم. حجم آسفالت = ۱۰۰ × ۵ × ۰٫۰۵ = ۲۵ مترمکعب. وزن هر مترمکعب آسفالت ~۲۳۰۰ کیلوگرم در نظر گرفته می‌شود. پس وزن کل = ۲۵ × ۲۳۰۰ = ۵۷۵۰۰ کیلوگرم ≈ ۵۷٫۵ تن آسفالت. اگر قیمت هر تن آسفالت مثلاً ۱ میلیون تومان فرض شود، هزینه آسفالت مورد نیاز = ۵۷٫۵ × ۱,۰۰۰,۰۰۰ = ۵۷,۵۰۰,۰۰۰ تومان خواهد بود.

در پروژه‌های بزرگراهی ممکن است ضخامت آسفالت بیشتر مثلاً ۱۵cm در دو لایه و طول مسیر طولانی باشد. در این موارد حجم و تناژ آسفالت را برای هر بخش مسیر جداگانه حساب کرده و جمع می‌زنند. همیشه مقداری تلورانس برای پرت مصالح نیز در نظر گرفته می‌شود.

هر تن آسفالت چند متر مربع است؟

همان‌طور که اشاره شد، هر تن آسفالت گرم اگر به ضخامت ۵ سانتی‌متر پخش شود، حدود ۹ مترمربع را پوشش می‌دهد. برای ضخامت‌های متداول دیگر:

• در ۴cm ضخامت ≈ ۱ تن برای ۱۱–۱۲ مترمربع،
• در ۶cm ضخامت ≈ ۱ تن برای ~۷–۸ مترمربع.

بنابراین نمی‌توان یک عدد ثابت برای همه حالات داد؛ باید ضخامت مورد نظر را دانست. اما برای یک روکش استاندارد ۵ سانتی، به ازای هر مترمربع تقریبا ۱۱۵ تا ۱۲۰ کیلوگرم آسفالت نیاز است، که از تقسیم ۱۰۰۰ کیلو بر آن مقدار، همان تقریبا ۹ مترمربع در هر تن به دست می‌آید.